8 ธันวาคม 2554

                ที่จริงเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฟ้าฝนเลยนะ เป็นเรื่องของอารมณ์และสถานการณ์ล้วนๆ ที่ทำให้ขณะที่มานั่งอัปเอนทรี่นี้ รู้สึกมึนๆ อึนๆ แรมต่ำ และโลว์แบ็ตฯ เอามากๆ แต่ความรู้สึกมันสอดคล้องกับคำว่าฟ้าฝนไม่เป็นใจยังไงไม่รู้ ก็... จู่ๆมันนึกวลีนี้ออกมาได้เองนี่นา

                ความคิดมากนี่มันเหมือนเป็นดาบสองคม บางวันคิดอะไรมากๆ ไอเดียแล่นฉิว คิดอะไรเขียนอะไรก็คล่องไปหมดจนเกิดอารมณ์ครึ้มอกครึ้มใจก็บ่อยอยู่ แต่ในบางวันที่อะไรก็ไม่ได้ดั่งใจ เช่นวันนี้ที่ยังเซ็งกับการรูดบัตรเครดิตเพราะต้องซ่อมรถไปเป็นหมื่นตั้งแต่เมื่อวานไม่หาย พอตื่นเช้ามาออกไปข้างนอกก็ลืมโทรศัพท์มือถือ ไปเดินหาดูเสื้อกันหนาวที่เล็งไว้ก็หมดไม่เหลือแบบที่ชอบเลย แถมจู่ๆก็เกิดไม่อยากไปเที่ยวเชียงใหม่ทั้งที่ตัดสินใจว่าจะไปแล้วขึ้นมาเสียอย่างนั้น อะไรวะเนี่ย!?!?

                หลายๆครั้งเลยนะที่รู้สึกว่า เออวันนี้มันไม่ใช่วันของเราจริงๆ เช่นฉันในวันนี้นี่ล่ะ ยังดีที่อย่างน้อยวันนี้ไปถ่ายรายการก็สำเร็จเสร็จสิ้นลงด้วยดี หลังจากนั้นก็ตัดสินใจขอยกเลิกทริปไปเชียงใหม่ในที่สุดแม้จะรู้สึกผิด แต่มันรู้สึกไม่พร้อมจะเดินทางไปไหนจริงๆ น่าจะดีกว่าต้องฝืนใจไปทั้งที่ไม่อยาก แหม... ก็ดันเกิดอารมณ์อยากจะเก็บเนื้อเก็บตัวขึ้นมาเสียอย่างนั้น วู้ยยย น่าหมั่นไส้ตัวเอง หรือที่เขาเรียกติสต์แตกมันเป็นอย่างนี้นี่เล่า

                ขอย้ำว่า นี่ไม่ใช่การคร่ำครวญ แต่เป็นเหมือนการไตร่ตรองอารมณ์ตัวเองอย่างหนึ่งด้วยการถ่ายทอดเป็นตัวหนังสือเท่านั้น เพราะถ้าฉันฟูมฟายคร่ำครวญจริงๆ ฉันไม่มีสติมานั่งพิมพ์อะไรแบบนี้หรอก ประเมินดูแล้ว แม้ช่วงนี้อารมณ์ของฉันอาจจะออกไปทางอึมครึมไปบ้าง อยู่ตัวคนเดียวเยอะไปหน่อย สุขภาพก็ไม่ค่อยจะเต็มร้อยสักเท่าไหร่ และหมกมุ่นอยู่กับความคิดของตัวเองเป็นส่วนใหญ่ แต่โดยรวม ฉันว่าตัวเองก็รับมือกับมันได้ไม่เลวหรอก ถ้าเป็นสักห้าปีก่อนฉันคงจะโวยวายไปนานแล้ว แต่นี่ก็ถือว่าสงบนิ่งใช้ได้ที่เดียว แม้ความเซ็งจะปรากฏออกทางใบหน้าแบบซ่อนไม่มิดเท่าไหร่ก็เถอะน่า

                แต่อย่างน้อย ฉันก็อัปบล็อกบ่อยขึ้น มีกำลังใจในการเขียนนิยายมากขึ้น แล้วก็มองอะไรในแง่บวกมากขึ้นแม้สถานการณ์บางทีมีแนวโน้มจะเป็นไปทางลบอยู่บ้างก็ตาม

                ฉันยกเลิกการเดินทางไปเชียงใหม่วันพรุ่งนี้ไปแล้ว แม้ยังไม่รู้ว่าจะออกไปข้างนอกดี หรือจะอยู่บ้านทำนั่นทำนี่ดี แต่จริงๆก็รู้สึกโล่งใจบ้างแล้วนะ

                ไว้ค่อยตัดสินใจอีกทีว่าจะทำอะไร

                ขอจบเอ็นทรี่นี้แบบอึนๆลงตรงนี้ก่อนดีกว่า หวังว่าคราวหน้าจะมาพร้อมกับเอ็นทรี่ที่สดใสขึ้นกว่านี้ก็แล้วกันเนาะ ^^

 

8 ธันวาคม 54 @ บ้าน

Comment

Comment:

Tweet