7 มกราคม 2555

                สารภาพตามตรงว่า นี่ไม่ใช่เรื่องที่คิดจะเขียนถึงเลย ยิ่งไอ้ที่คิดว่าจะเขียนเป็นเอนทรี่แรกของปียิ่งไม่ต้องพูดถึง เพราะตั้งแต่โตขึ้นจนทำงานทำการมาเนี่ย ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับศิลปินนักร้องแวดวงบันเทิงซึ่งคลุกคลีมานานกว่าสิบปี แทบจะไม่เขียนถึงเลย นอกจากจะเป็นบทความหรือเรื่องของคอนเสิร์ตที่ได้ไปดูมา เพราะไม่มีเหตุอะไรให้ต้องเขียนถึงนั่นเอง เป็นแฟนคลับหรือก็ไม่ใช่ ขนาดชอบ Shonentai วงไอด้อลเจป๊อปในตำนานมาเป็นชาติก็ไม่เคยเขียนถึง L’Arc ~ en ~ Ciel ก็เขียนแต่รีวิวคอนเสิร์ต TVXQ หรือ TOHOSHINKI หรือจนกระทั่งกลายเป็น JYJ ก็ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องรีวิวคอนเสิร์ตทั้งสิ้น อย่างเก่งก็แปลข่าวอ่ะ ซึ่งวงที่กล่าวมาข้างต้นล้วนเป็นวงที่ชอบ แต่ไม่เค้ย ไม่เคยจะเรียกตัวเองว่าแฟนคลับ เพราะมันไม่ใช่จริงๆให้ตาย

                แล้วไฉนจู่ๆจึงจะเขียนถึง AF8 ขึ้นมาได้เล่า

                มีสองเหตุผล นั่นคือ ตอนนี้มีบล็อกแล้ว อยากเขียนอะไรก็เขียนได้หมด และสองมันมีประเด็นให้เขียนถึงน่ะเนาะ ก็เลยเอาซะหน่อย แล... ทุกท่านที่เป็นแฟนของวงต่างๆที่ข้าพเจ้าเอ่ยถึงก็อย่างเพิ่งน้อยใจไป เพราะต่อไปกาลข้างหน้า อาจจะมีการนำรีวิวทั้งเก่าใหม่มาใส่รวมกันเอาไว้ให้ได้อ่านกันอย่างแน่นอน

                ขอย้อนอดีตสักเล็กน้อย ฉันไม่ได้ติดตาม AF อย่างจริงจังสักเท่าใด เนื่องจากว่าบ้านไม่ได้ติดจานแดง และบอกตามตรงมันไม่ได้สนุกทุกปี AF ปีแรกที่ติดหนึบอย่างไม่อาจจะถอนตัวได้ก็คือ AF4 จุดเริ่มมันเกิดจาก สมัยที่ยังทำงานออฟฟิศเป็นพนักงานประจำนั้น นายสั่งให้มอนิเตอร์ AF4 ตลอดเวลาจนจบซีซั่นเพื่อนำมาใช้เป็นคอนเท้นต์ในเว็ปที่ดูแลอยู่ตอนนั้น และแน่นอนแบบไม่ต้องสืบว่า ติดหนึบในที่สุด รู้เลยว่าคนที่เขาติด AF นั้นติดเพราะอะไร เข้าใจโดยพลันทีเดียว

                แต่ถึงอย่างนั้นพอซีซั่นหลังๆมา ฉันก็ไม่เคยติดอีกเลย ทั้งที่ลองดูก็แล้ว อะไรก็แล้ว คาดว่าส่วนหนึ่งที่ทำให้ติดได้ตอน AF4 ก็เพราะเราไปถูกจริตกับเด็กคนใดคนหนึ่งในบ้านนั่นแหละ เหมือนในชีวิตประจำวัน เราจะถูกใจใครสักคน เคมีมันก็ต้องไปต้องกัน แบบนั้นเลย ก็เป็นอันว่าติด AF4 จากการเชียร์น้องนัท และน้องต้อลแพ็กคู่นั่นเอง

                แล้วก็ไม่เคยติดตามอีกเลยจนกระทั่ง AF8 ซึ่งมันมาฮาอีตรงที่ มาติดเอาหลังจากที่เด็กๆออกจากบ้านไปทำงานกันหมดแล้วเป็นชาติ ช้าได้โล่มากเลย แล้วสาเหตุที่ติดก็เกิดจากการทำงานรายการทางช่องเคเบิ้ลที่ปัจจุบันก็ยังทำอยู่นี่ด้วยนะ เนื่องจากรายการที่ทำอยู่นั่น จะต้องหมั่นหาคลิปไปเปิดอยู่เสมอ ทีนี้มันมีอยู่วันหนึ่ง หันไปเจอคลิปหนึ่งที่อยู่ด้านขวาของหน้า YouTube เข้า ก็เห็นชื่อคลิปประมาณว่า AF8 เต๋าคชา อะไรสักอย่าง ก็เลย เอาวะ เห็นคนพูดถึงเยอะจัด ขนาดลูกพี่ลูกน้องเราที่ดู AF มาทุกปี ไม่เคยโหวตใคร ยังยอมทุ่มโหวตให้กับเด็กที่ชื่อ คชา เลย ขอเข้าไปดูสักหน่อย

                หลังจากนั้นข้าพเจ้าจึงไม่สามารถหยุดได้อีกต่อไป ตะลุยดูคลิปของเด็กสองคนนี่ (หนักไปทางคชาเล็กน้อย เพราะถูกใจเด็กผู้ชายหน้าตาสวย บุคลิกป่วย แต่มีของแบบนี้เป็นพิเศษ) มาตลอดระยะเวลา 1 เดือน จบข่าวสิครับท่านผู้อ่าน ติดหนึบถอนตัวไม่ได้เลย ก็เลยชอบและติดตามข่าวคราวของ AF8 โดยเฉพาะคชาและเต๋านับแต่นั้นเป็นต้นมา

                หลังจากนั้นชีวิตก็เลยมีอันต้องผูกพันกับ AF8 มาโดยตลอด

                ต้องบอกด้วยว่าที่รู้สึกดีกับ AF รุ่นนี้ก็เพราะมันเข้ามาในช่วงชิวิตที่ตึงเครียดเป็นอย่างมาก สิ่งที่พอจะช่วยทดแทนได้ก็คือการหาคลิปดู และมันก็ช่วยได้จริงๆเสียด้วย ชีวิตก็เลยเหมือนได้กลับมาสนุกและมีสีสันอีกครั้ง เพราะก่อนหน้านั้นก็ติดหนึบกับ JYJ มาพักใหญ่ แต่ก็พักรบไปบ้าง จังหวะที่เด็ก AF รุ่นนี้โผล่เข้ามาในชีวิตพอดีเหมือนจะรู้นะ

                ส่วนตัวแล้วที่ไม่เคยเรียกตัวเองว่าแฟนคลับของนักร้องศิลปินคนไหนก็เพราะ พฤติกรรมห่างไกลจากคำว่าแฟนคลับมากเหลือเกิน ที่ผ่านมาเวลาชอบใครก็จะบอกไปตรงๆว่าชอบค่ะ ติดตามค่ะไม่ปิดบัง มันไม่ใช่เรื่องหน้าอายเหมือนการตดในลิฟต์สักหน่อย เลยไม่รู้จะกระมิดกระเมี้ยนไปทำไม แต่ว่าก็ไม่ได้เฝ้าติดตามแบบฮาร์ดคอร์ เดินทางไปรับไปรอศิลปินตามที่ต่างๆ ตามไปดูคอนเสิร์ตทั้งปวง ซื้อทุกอย่างที่มี ทุ่มทุนสร้างเพื่อน้อง หรือแม้แต่การสังสรรค์กับกลุ่มแฟนคลับแบบนั้น ไม่เค้ยไม่เคย

                เปล่าค่ะเปล่า ไม่ได้บอกว่าการเป็นแฟนคลับไม่ดี แต่ต้องเข้าใจคนเขียนสักนิดว่าด้วยเป็นนักข่าวมานานนับสิบปี ความรู้สึกในการชอบศิลปินมันจึงแสดงออกได้ประมาณนี้ ขนาดมีโอกาสได้เจอแบบตัวเป็นๆ ยังขอยืนดูอยู่ห่างๆเลย เพราะชอบแบบเงียบๆ สนับสนุนแบบเงียบๆ มันเป็นบุคลิกเฉพาะตัวค่ะ และเราก็เจอศิลปินมาเยอะมากจริงๆ ส่วนตัวเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าศิลปินกับแฟนคลับเป็นของคู่กัน เห็นว่าเป็นนักข่าวและได้ทำงานกับศิลปินมานักต่อนักแบบนี้ ไม่เคยดูถูกดูแคลนแฟนคลับเลยนะคะ เพราะทั้งคนทำงานและศิลปินรู้อยู่เต็มอกว่า ศิลปินอยู่ได้เพราะแฟนๆจริงๆ อันนี้ขอยกเว้นแฟนคลับที่ไม่มีคุณภาพเอาไว้ในฐานที่เข้าใจค่ะ เดี๋ยวคุยเรื่องนี้ยาวจะออกทะเลไปซะก่อนน่ะเนาะ

                นั่นล่ะค่ะ ก็เลยทำให้ผูกพันกับน้องคชาและน้องเต๋าแห่ง AF8 มากเป็นพิเศษ เพราะน้องโผล่เข้ามาในช่วงชีวิตที่พี่ต้องการรอยยิ้มและเสียงหัวเราะพอดี

                จนมาวันที่ 5 มกราคมที่ผ่านมา ที่ได้มีโอกาสได้ไปงานขอบคุณสื่อมวลชนของน้องๆ AF8 นี่ล่ะค่ะที่ทำให้ความรู้สึกดีๆทวีเพิ่มขึ้น

                นักข่าวมีนัดสัมภาษณ์พูดคุยกับน้องๆกันตั้งแต่บ่ายสามโมงแล้ว ก่อนที่จะมีงานปาร์ตี้ตอนหกโมงเย็น ฉันในฐานะที่ก็เป็นนักข่าวกลายๆด้วย บวกกับเพื่อนๆพี่ๆที่เป็นนักข่าวชักชวนกันไปด้วย บวกกับมีพี่ที่รู้จักมีตำแหน่งใหญ่โตอยู่ในทรู บวกกับตัวเองก็เป็นฟรีแลนซ์ให้กับช่องทรู ก็ควรต้องไปสักหน่อยล่ะค่ะ ก็กลายเป็นว่า มันไม่ได้ครึกครื้นแค่ตอนได้เจอน้อง (เรียกว่ายืนดูน้องดีกว่าไหม) แต่ว่าได้เจอเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทั้งใหม่และเก่ากันแบบถ้วนหน้า วันนั้นจึงเป็นวันที่สนุกและประทับใจมาก

                หกโมงเย็นของวันนั้น สื่อทั้งหมดที่เดินทางมาร่วมงานจึงเข้าไปในพารากอนฮอลล์กันอย่างคึกคัก ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจหรอกค่ะถ้าหากมีสื่อคนไหนที่เป็นแฟนของน้องนักล่าฝันคนใดคนหนึ่ง เพราะนักข่าวที่ทำข่าว AF ยังไงก็ต้องติดตามน้องกันมาแล้วประมาณหนึ่ง ส่วนเรื่องจะติดมากน้อยแค่ไหนอันนี้ก็ต้องแล้วแต่ล่ะค่ะ ดังนั้นหากพี่คนนี้จะรักคชามากหน่อย หรือพี่คนนั้นจะรักเต๋ามากกว่าใคร หรือน้องคนนี้ปลื้มต้น น้องคนนั้นจะรักเจมส์ จึงเป็นเรื่องธรรมดาค่ะ ที่จริงออกจะเป็นอะไรที่ทำให้บรรยากาศครื้นเครงขึ้นด้วยซ้ำ

                เป็นงานที่สนุกดีค่ะ แม้ว่าแขกผู้ใหญ่หรือสปอนเซอร์จะเยอะ แต่ก็เข้าใจได้ เพราะถ้าไม่มีสปอนเซอร์เหล่านี้งานแบบนี้ก็คงไม่เกิดเป็นแน่ ไฮไลต์ของงานก็น่าจะเป็นโชว์ของน้องๆทั้ง 12 คนนั่นแหละ เพราะถือเป็นพระเอกนางเอกของงานน่ะเนาะ

                สำหรับฉันซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่มาร่วมงานขอบคุณสื่อของ AF (ส่วนใหญ่จะไปงานแถลงข่าวเปิดตัว AF มากกว่า) ก็เลยมีช็อตประทับใจหลายอย่างเป็นต้นว่า ได้รับดอกไม้จากน้องคชา ซึ่งก็ต้องขอบคุณพี่มีมี่แห่งทรูที่มานั่งข้างๆ แล้วเรียกให้น้องเดินมาหา (เล่นเส้นนี่หว่า ^^) น้องก็เลยเดินยิ้มกริ่มมาหาพร้อมยื่นดอกกุหลาบมาให้ อันนี้ต้องขอบคุณพี่มี่และน้องมากค่ะ

                นอกจากนั้นฉันยังได้เจอครูแนน หรือน้องแนน วาทิยา ครูวอยซ์ของรุ่นนี้ เนื่องจากเราเคยมีโอกาสได้ร่วมงานมาก่อนสมัยที่ฉันยังทำงานอยู่ GMM ตอนที่เห็นแนนในบ้านตกใจและดีใจมาก ก็คิดว่าถ้าได้เจอแนนจะต้องคุยกับแนนเรื่องนี้ให้ได้ แนนฮามาก แอบกัดตัวเองเบาๆว่า หนูร้องเพลงมาห้าปี มาดังอีตอนที่เข้าบ้านนี่แหละพี่ มีคนมาขอลายเซ็นด้วย ฉันดีใจกับแนนมาก เพราะน้องน่ารัก นิสัยดี แถมร้องเพลงอย่างเพราะ ถ้าน้องจะเป็นที่รู้จักมากขึ้น นี่น่าจะเป็นโอกาสที่ดีของน้องแล้ว ก็เลยทั้งกอดทั้งอุ้มกันไปจนหายคิดถึงเลยทีเดียว

                ได้มีโอกาสไหวครูเล็ก พี่ดี้ พี่โอม ครูก๊อง และผู้ใหญ่หลายๆท่านด้วยความเคารพ ได้พูดคุยกับเออาร์และอีอาร์ของ AF ที่บางคนรู้จักกันมาก่อน บางคนแค่เห็นกันแว้บๆ ในที่สุดก็ได้เจอตัวเป็นๆเสียที น้องก้องเออาร์ที่ดูแลน้องทั้ง 12 คน ขายของเก่งมากค่ะ น้องฮามากด้วย

                เพื่อนๆพี่ๆน้องๆสื่อ ที่รู้จักกันมานานและที่เพิ่งรู้จักกัน ดีใจมากที่ได้เจอ พบปะ พูดคุยและรู้จักทุกคน บางคนเคยเห็นหน้ากันมา แต่ไม่เคยทักกัน น้องคนนึงบอกว่าเคยเห็นพี่มานานแล้วตามคอนเสิร์ต แต่ไม่กล้าทักเพราะพี่หน้าดุเหลือเกิน วันนี้ได้รู้จักพูดคุยกันแล้ว รู้สึกดีจริงๆ พี่ๆหลายคนมีน้ำใจกับน้องมาตลอด จนทุกวันนี้ก็ยังไปมาหาสู่ พูดคุย แบ่งปันทุกอย่างให้กันอย่างสม่ำเสมอ เป็นความรู้สึกที่อุ่นใจและอิ่มใจมากค่ะ

                ฉันถึงยังวนเวียนอยู่ในแวดวงสื่อและวงการนี้แบบถอนตัวไปไหนไม่ได้จนทุกวันนี้จนกว่าสิบปีเข้าไปแล้ว เพราะเรื่องที่ดูเล็กๆน้อยแต่ยิ่งใหญ่ในความรู้สึกแบบนี้ล่ะ ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา ฉันไม่ได้ของขวัญอะไรหรอก แต่ถ้าให้นับ นี่น่าจะเป็นหนึ่งในความทรงจำดีๆที่เกิดขึ้นในช่วงปีใหม่ที่น่าจะประทับใจไปอีกนานทีเดียว เรื่องราวของ AF8 จึงเข้ามาเกี่ยวพันกับความรู้สึกดีๆจนต้องเขียนถึงก็ด้วยประการฉะนี้

                ฉันไม่รู้หรอกว่าจะมีใครเข้ามาอ่านบล็อกของฉันไหม เพราะไม่เคยบอกใครว่ามี ไม่เคยโปรโมต ไม่เคยอะไรเลย อาศัยใครหาเจอก็มาลองอ่านดู ถ้าชอบก็ขอบคุณมากค่ะ ถ้าไม่ชอบก็ต้องขออภัยเพราะเขียนแต่เรื่องตามใจตัวล้วนๆ ตามประสานี่แหละ

                ก็เอาเป็นว่า ใครที่เป็นแฟนๆน้องๆ AF8 โดยเฉพาะคชากับเต๋า ก็แวะเวียนเข้ามาค่ะ เพราะนี่เดี๋ยวจะมีไปสัมภาษณ์น้องทั้งสองคนให้กับเพื่อนที่ทำนิตยสารอยู่ด้วย ในนิตยสารอาจจะลงให้อ่านได้ไม่เต็มที่ แต่ก็คิดว่าจะเอาลงบล็อกแบบเต็มที่ (หลังนิตยสารวางขายแล้วนะคะ ฉบับไหนจะแจ้งอีกที) แล้วก็คอนเสิร์ต AF8 ร้ายกาจก็น่าจะมีรีวิวอย่างละเอียดมาให้อ่านกันด้วย

                ใครที่อยากรู้ว่าฉันเขียนรีวิวคอนเสิร์ตละเอียดแค่ไหน ลองเข้าไปเซิร์ชดูในพันทิปได้ค่ะ ใช่ชื่อ fingers-crossed นี่แหละเซิร์ชหาได้เลย ที่นั่นจริงๆก็มีบล็อกอยู่ แต่ไม่ได้เข้าไปอัปนานแล้ว ถ้าในอนาคตไม่ติดอะไร และถ้าขยันพอจะหอบหิ้วเอารีวิวคอนเสิร์ตเก่าๆมาให้ได้อ่านย้อนหลังกันในนี้ด้วย ย้ำว่า... ถ้าไม่ขี้เกียจนะคะ ^^

               

7 มกราคม 2555 @ บ้าน

Comment

Comment:

Tweet

มายกมือว่าเป็นอีกคนที่ตามดูเอเอฟแปดหลังจากที่น้องๆออกจากบ้านแล้วเหมือนกันที่ผ่านมาดูเอเอฟเกือบทุกรุ่น แต่จะดูเฉพาะคอนเสิร์ต น้องๆมีคุณภาพกันทุกคน

แต่ที่ตามดูทุกโมเม้นไม่ว่าตอนอยู่ในบ้านหรือคอนฯเพราะคชา นอกจากเรื่องความสามารถแล้ว คชายังเป็นคนที่น่าสนใจ ยิ่งรู้จักยิ่งมีเสน่ห์ ดีใจที่มีคนชอบน้องเหมือนกัน

ขอบคุณมากๆที่มาเล่าสู่กันฟัง หากมีเรื่องเกี่ยวกับเอเอฟแปดอีกก็อย่าลืมเอามาลงนะคะ

#3 By mookiee (110.168.233.22) on 2012-02-29 00:14

ส่วนตัวไม่เรียกตัวเองว่าเป็น FC ค่ะ เนื่องด้วยอาชีพและบุคลิกส่วนตัว แต่ก็ชื่นชมและชื่นชอบทั้งเต๋าและคชามากค่ะ ^^

#2 By fingers-crossed on 2012-01-18 23:34

ความรู้สึกเดียวกันเลยค่ะ
เป็นสมาชิกบ้านสว่างหน้าเดียวค่ะ
แต่เมนน้องคชา ไม่เคยเป็น fc ศิลปินใดเลยค่ะ
แต่พูดได้เป็นปากว่าเป็น fc เต๋าคชาค่ะ

#1 By คุณเกรซ bomten (223.206.103.63) on 2012-01-18 15:04