Day 7 – เที่ยวชมโรงงานช็อกโกแล็ตผู้ผลิตขนม Shiroi Koibito ที่โด่งดัง และกลับมาเดินเที่ยวซัปโปโรทิ้งท้าย

วันนี้ถือเป็นวันซัปโปโรอย่างแท้จริง หมายความว่า เราจะไม่เที่ยวที่ไหนที่ไกลจากซัปโปโรมากนัก จะเรียกว่าเป็นวันเก็บตกในซัปโปโรก็คงไม่ผิดนักหรอก และในเมื่อมันเป็นวันเก็บตกแบบสบายๆ มันจึงเป็นอีกวันที่เราไม่ต้องรีบตื่นกันตั้งแต่เช้าเพื่อที่จะรีบเดินทางไปไหนกันเหมือนวันที่ผ่านๆมา สมาชิกคนอื่นๆอีก 4 คนตัดสินใจไปเดินเที่ยวในมหาวิทยาลัยฮอกไกโดที่ว่ากันว่าสวยงาม บรรยากาศร่มรื่นเพราะเต็มไปด้วยต้นไม้มากมายเต็มไปหมด นี่ถ้าเป็นฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูใบไม้ร่วงก็คงจะสวยมากขึ้นไปอีกแน่ๆ ส่วนฉันกับพี่สาวก็กินอะไรกันเบาๆบนห้องนั่นแหละ ขอบอกว่าขนม Marusei อร่อยมาก ตั้งใจเอาไว้เลยว่าจะซื้อไปเป็นของฝากให้ได้เลยเชียวล่ะ

เช้าวันนี้กว่าเราจะออกจากโรงแรมกันก็ปาเข้าไป 10 โมงโน่นแน่ะค่ะ โปรแกรมเที่ยวของเช้าวันนี้ ไม่ไกลเลย นั่งรถไฟไปแป๊ปๆก็ถึงแล้ว เพราะจุดหมายของเราก็คือ Ishiya Chocolate Factory ที่นั่งรถไฟใต้ดินสาย Tozai จากสถานีซัปโปโรไปลงสถานีปลายทางที่ชื่อ มิยาโนะซาว่า ต่อเดียวก็ถึง แต่จากที่สังเกตดูแล้ว สถานีที่ว่านี้น่าจะไม่ใช่สถานีใหญ่และคาดว่าคนก็คงจะไม่พลุกพล่านมากนัก ไม่ต้องอะไร ยิ่งผ่านไปมากสถานีเข้า คนก็เริ่มทยอยลงเรื่อยๆจนบางตาเชียวค่ะ กว่าจะถึงมิยาโนะซาว่า ทั้งตู้ก็แทบจะเหลือแค่เรา 6 คนกับผู้โดยสารไม่กี่คนแค่นั้นเลยจริงๆ

ถ้าสถานีสุดท้ายรถจะว่างขนาดนี้นะ

แต่ถึงคนจะไม่เยอะ ก็ไม่ได้หมายความว่าสถานีเขาจะเล็กๆนะคะ คือขนาดสถานีของเขาต้องเรียกว่ากว้างใหญ่ไม่เบาแถมประตูทางออกยังเยอะแยะไปหมด เราดูแผนที่แล้วเขาบอกว่าถ้าจะเดินไปโรงงานช็อกโกแล็ตล่ะก็ โน่น เดินออกประตูที่ 27! ประตูที่ 27 เชียวนะคะ! พอขึ้นบันไดโผล่มาเท่านั้นแหละ ลมแรงกระชากวิญญาณมาก ที่นี่ลมแรงแบบไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะคะ มันแรงขนาดที่รถจักรยานที่จอดเรียงกันเอาไว้ล้มระเนระนาดเป็นโดมิโนเชียวล่ะ แถมยังกินแรงน่าดูเวลาที่เราต้องเดินต้านลมกันไปแบบนั้น ใช้เวลาเดินจริงๆไม่ถึง 10 นาที เราก็เห็นอาคารขนาดใหญ่ที่มีป้ายขนาดใหญ่ติดเอาไว้ชัดเจนว่า Chocolate Factory และข้างๆกันนั้นก็คือสวนที่มีชื่อเรียกว่า Shiroi Koibito Park นั่นเอง อ่ะ... ข้ามถนนกันด่วนๆเลย ข้าม ข้าม ข้าม!

ถึงแล้ว... โรงงานช็อกโกแล็ตอันเลื่องลือ

ประตูทางเข้าที่ประกาศชื่อชัดเจนว่า ISHIYA

Clock Tower ที่เห็นชัดเจนจากด้านนอก

ประตูทางเข้าที่สวยคลาสสิก แถมมีดอกไม้ประดับอยู่เต็มไปหมด

เอาจริงๆนะคะ เราเองก็ไม่ได้คิดว่าโรงงานช็อกโกแล็ตที่ว่ามันจะใหญ่โตและมีเอเรียกว้างขวางขนาดนี้เหมือนกัน ตอนที่เดินเข้าประตูไปนั่น เราคิดว่า เออ... มันก็เล็กๆนะ แต่ปรากฏว่ามันเพิ่งจะเริ่มเท่านั้น พอเดินผ่านประตูไป มันจะมีบ้านไซส์มินิเรียงรายต้อนรับเราอยู่ค่ะ คือเห็นเล็กๆนั่นก็สามารถเปิดประตูเข้าไปได้จริงๆ แถมมีหน้าต่างด้วยอีกต่างหาก ซึ่งถ้าเป็นผู้ใหญ่ก็คงต้องก้มกันเมื่อย หลังใหญ่เต็มที่ก็ประมาณผู้ใหญ่ยืนได้เต็มตัวเท่านั้น มันก็เลยจะเหมาะสำหรับเด็กๆเข้าไปเล่นกันมากกว่า ไอ้ฉันก็กำลังถ่ายรูปเป็นที่สนุกสนาน ตอนที่กำลังยืนถ่ายรูปกับบ้านหลังนึงเสร็จ ก็กำลังจะเปิดประตูเข้าไป จู่ๆก็มีเด็กๆเดินมาสามคน เดินเข้าไปในบ้านเฉยเลย เราก็เอ้า... หนูๆ เชิญค่ะ เชิญค่ะ เชิญค่ะ (เป็นภาษาญี่ปุ่น) เด็กๆก็เข้าไปแล้วก็วิ่งออกมาเป็นที่สนุกสนาน อยากจะถามว่า หนูคะ... จะเล่นอะไรแบบนี้ ถามกันก่อนบ้างหรือเปล่า แหม... สนุกไม่ปรึกษากันเลย เห็นฉันเป็นพนักงานเปิดประตูไปได้!

ศึกษาแผนที่ก่อนก็พอจะช่วยได้บ้างนะคะ