ฤดูร้อน 2013: 29 กรกฎาคม – Osaka Tour

posted on 02 Nov 2013 14:53 by fingers-crossed in TravelAround directory Travel

Day 10: เดิน เดิน เดิน และช็อปปิ้งกันเป็นวันสุดท้าย

วันนี้ตื่นกันสายพอสมควร แต่เนื่องจากเรามีนัดกันตอน 10 โมงเช้าใช่ไหมคะ แม้จะบอกว่าตื่นสาย แต่ฉันก็จะตื่นประมาณ 8 โมงนิดๆ เพื่อมาทำธุระให้เรียบร้อย แล้วค่อยปลุกพี่สาวต่อหลังจากนั้น นี่เป็นหน้าที่ที่ฉันทำมาตลอดตั้งแต่จำความได้เลยนะ เช็กสภาพอากาศแล้ว วันนี้อากาศน่าจะร้อนพอสมควร และจะมีฝนตกด้วย ฉันก็เลยเตรียมแจ็กเก็ตบางๆไปด้วยตัวนึง เพราะขี้เกียจพกร่มไงคะ

วันนี้เรามีนัดกับคู่สองสามีภรรยาคือ Claire กับ Joseph กันตอน 10 โมง เราจะไปหาอะไรเบาๆทานเป็นมื้อเช้ากันค่ะ ร้านที่เราไปแวะกันเห็นว่าคู่นี้เขาแวะมาแล้วเมื่อวาน แล้วก็ถูกใจ ก็เลยตั้งใจจะชวนพวกเราไปลองด้วย ร้านนี้เป็นร้านเบเกอรี่กึ่งร้านอาหาร... แหมมันเรียกไม่ถูก เอาอย่างนี้ค่ะ เวลาเราเดินเข้าไป เราก็ไปเลือกเอาว่าอยากกินขนมปังอะไร อยากกินแบบไหน เหมือนเวลาเราเข้าร้านพวกยามาซากิแบบนั้นล่ะค่ะ แล้วเราก็เดินไปให้เขาคิดเงินที่เคาน์เตอร์ แล้วถ้าอยากได้เครื่องดื่มอะไรก็สั่งเพิ่มเอาตรงนั้นได้เลย จะเป็นนม เป็นกาแฟ ก็เลือกเอา หลังจากนั้นเราก็ยกอาหารของเราไปกินที่โต๊ะ ก็เลือกเอาค่ะว่าอยากนั่งตรงไหน ช้อน ส้อม จาน น้ำตาล ครีมเทียม ก็ให้เลือกบริการตัวเองกันเอา

ร้านนี้คนคับคั่งทีเดียว แต่ไม่ถึงกับแน่นมาก ก็ไม่น่าแปลกใจหรอกค่ะ เพราะว่าวันนี้เป็นวันจันทร์ เป็นวันทำงานกัน คนก็ต้องมาใช้บริการเยอะเป็นธรรมดา แต่ถ้าถามฉันนะ จะทำงานหรือไม่ คนก็เยอะตลอดล่ะแถวนี้น่ะ ร้านรวงต่างๆถึงได้มีให้เลือกกันเยอะแยะไปหมดเพราะต้องรองรับคนจำนวนมากนั่นเอง ถึงบอกไงคะว่า อยู่แถวนี้ไม่ต้องกลัวอด ขอให้มีตังค์เถอะ!

พอเห็นปริมาณอาหารที่ตัวเองหยิบมา เปรียบเทียบกับปริมาณอาหารของสองสามีภรรยาชาวอเมริกันแล้ว มิน่าล่ะคู่นี้เขาถึงบอกว่าอยากจะไดเอ็ต... เพราะอ้วนขึ้น ก็ดูจากปริมาณอาหารที่กินกันแบบไม่จริงจังนี่ ก็พอจะเข้าใจได้นะว่าทำไมถึงบ่นอ้วนกัน แต่ก็เดาเอาว่าน่าจะเป็นปริมาณแบบปกติของเขา เราเองนี่แหละที่กินน้อยเกินไป เขาก็มองเราเหมือนกันนะว่า แกจะอิ่มเหรอ... กินแค่นี้!.

หน้าตาอาหารมื้อเช้าของพวกเราค่ะ

เรากินกันไปคุยกันไป ใช้เวลาประมาณชั่วโมงนึงก็เดินกลับโรงแรมกันค่ะ เพราะว่าฉันนัดชินเอาไว้ตอน 11 โมง ด้าน Claire กับ Joseph เองเขาก็มีนัดของเขาต่อเหมือนกัน เราจึงกอดและร่ำลากัน โดยหมายมั่นว่าปีหน้าทั้งคู่จะสามารถเดินทางไปเที่ยวเมืองไทยได้อย่างที่ตั้งใจไว้ คงจะดีถ้าได้เจอกันอีกที่บ้านเรานี่แหละ

ขึ้นไปอยู่บนห้องกันไม่นาน เพื่อนชินก็มากดกริ่งหน้าห้อง ตอนเปิดประตูไปรับก็เห็นหอบหิ้วอะไรมาเยอะแยะไปหมด ปรากฏว่า เจ้าตัวเช็กเอาท์ออกจากโรงแรมแล้วค่ะ แล้วก็จะกลับโตเกียวคืนนี้ ก็เลยหอบหิ้วสัมภาระมาฝากไว้ที่ห้องของเรา ที่สำคัญชินหอบหิ้วทาโกะยากิเจ้าอร่อยติดมาฝากเราด้วย มันอร่อยมาก แต่ฉันกินได้ไม่เยอะ เพราะยังอิ่มอยู่เลย ชินเลยจัดการซะเรียบวุธ

เกลียดอีเพื่อนคนนี้มาก ตรงมันรื้อกระเป๋าแล้วพยายามจะเคลียร์กระเป๋าด้วยการยกของกระจุกกระจิกทั้งหลายมาให้ฉัน ของเหล่านั้นมีตั้งแต่ ขนมลูกอมหลากรสหลากยี่ห้อ แผ่นติดขาแก้ปวดเมื่อย (แกจะซื้อมาทำไม!) และอะไรอีกก็ไม่รู้เยอะไปหมด ชินเคยมีประวัติซื้อของขวัญวันแต่งงานไปฝากเพื่อนของฉันคนนึง ด้วยการไปเหมาผลิตภัณฑ์เป็นครีมเป็นอะไรต่อมิอะไรมากมายจากร้านขายยาที่ญี่ปุ่นหนึ่งถุงใหญ่ๆมาแล้วนะคะ อีตาคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

วันนี้ชินอาสาจะไปกับเราชนิดร่วมหัวจมท้ายเลย เราก็เกรงใจเพราะว่าวันนี้น่าจะเป็นวันช็อปปิ้งแบบเก็บตกของพี่ฉัน ซึ่งนางเป็นคนถ้าตั้งใจว่าจะไปซื้อของนางจะซื้อแบบจริงจังมาก ไม่ใช่แค่ไปเดินโฉบดูสวยๆนะคะ ตั้งใจไปซื้อนางก็ซื้อจริงๆเลยล่ะ ก็เลยต้องบอกชินไว้ก่อน เพราะการที่ผู้ชายวัยกลางคนจะไปเดินซื้อของกับสาวๆทั้งวันเนี่ย น่าจะหนักกว่าการขับรถยาว 250 กิโลฯแบบเมื่อวานแน่ๆ บอกเลย!

เราเริ่มจากการนั่งรถไฟใต้ดินไปลุยกันก่อน มิชชั่นที่เป็นไฮไลต์สำคัญก็ยังคงเป็นการตามล่าหา BAOBAO กันต่อ ขอสารภาพกันตรงนี้เลยว่า เราไปที่ไหนกันบ้าง ขึ้นลงสถานีอะไรกันบ้างเนี่ย จำไม่ได้จริงๆ มันงงไปหมด เพราะไปกันหลายที่มาก จำได้แต่ว่าสถานีแรกที่เราไปถึง เราก็ไปเดินหาร้าน ISSEY MIYAKE กันเลย ปรากฏว่าแม้แต่ร้านใหญ่ขนาดนี้ ของก็ไม่เหลือค่ะ ตอนเดินออกมาระหว่างทางก็เลยขอแวะร้านกาแฟนิดนึง ไม่ใช่ร้านอื่นไกลค่ะ ร้าน Doutor ที่เราเคยไปเจอบาริสต้าโคตรหล่อที่ฮาโกดาเตะมาแล้วนั่นแหละ ตอนเล่าให้ชินฟัง มันหัวเราะใส่เราสองพี่น้องเฉยเลย

ร้าน doutor แถวๆย่านนี้ค่ะ คึกคักมาก เทียบกับสาขาฮาโกะดาเตะแล้ว โอ้โห... สาขานั้นโล่งและชิวกว่าเย้อ...

บรรยากาศภายในร้านด้านหน้าค่ะ ถัดจากนี้ไปมีแต่คนและแทบไม่มีโต๊ะว่างเลย

ฝนเริ่มลงเม็ดแล้วค่ะ แต่ก็ยังไม่ถึงกับทุลักทุเลอะไรมากมาย เพราะตรงโซนถนนช็อปปิ้งที่เราเดินกันนั้นมันมีหลังคาอะไรให้เรียบร้อย ในขณะ