All about Sato Takeru!!!

posted on 21 Jan 2014 14:38 by fingers-crossed in SatoTakeru directory Entertainment
มันแลดูไม่ยุติธรรมและลำเอียงมากใช่มั้ยคะ!
 
ที่จู่ๆในบล็อกนี้ก็เกิด Cat ของ Sato Takeru ขึ้นมาโดยเฉพาะ ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น ไม่ว่าจะเขียนถึงศิลปินหรือนักร้องคนไหน ก็จะถูกจัดอยู่ในหมวดหมู่ของเจป๊อปบ้าง ไม่ก็เอนเตอร์เทนบ้าง แต่จู่ๆ เด็กผู้ชายวัย 24 (จะย่าง 25 ในปี 2014 นี้) ที่ชื่อ Sato Takeru กลับได้มี Cat ของตัวเองไปเลย มันคืออะไร!
 
 
ก็อย่างนี้ล่ะค่ะ ฉันเป็นคนขี้เห่อ ชอบใครก็อยากจะเขียนถึงคนนั้นเยอะๆ ก่อนหน้านี้ถือเป็นความผิดที่ไม่จัดหมวดหมู่อะไรให้เรียบร้อยเอง นึกอะไรไม่ออกก็ใส่เข้าไปในหมวดเอนเตอร์เทนหมด แต่เคสของ Takeru เนี่ย มันมีเหตุอยู่ค่ะ
 
ถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นว่า ความชอบของฉันจะโอนเอียงไปทางนักร้องเสียเป็นส่วนใหญ่ เพราะโดยธรรมชาติของฉันแล้วก็หน้าที่การงานที่ทำอยู่ หนีไม่พ้นเรื่องเพลงเลยมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ตั้งแต่เด็กๆจนโต จนมันกลายเป็นอาชีพที่ผูกพันเหนียวแน่นอยู่อย่างนี้ใช่ไหมคะ
 
แต่จู่ๆฉันก็เกิดมาประทับใจกับนักแสดงคนนี้เข้า ซึ่งโอกาสที่จะเกิดขึ้นมันน้อยมาก เพราะส่วนตัวแล้วฉันเป็นคนไม่ค่อยชอบดูละครหรือซีรีส์อะไรเท่าไหร่ (ยกเว้นซีรี่ส์ตะวันตกอย่าง CSI หรือ Criminal Mind เอาไว้สักหน่อย) จะเกาหลี ญี่ปุ่น หรือไทย ฉันไม่ดูทั้งนั้นล่ะค่ะ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบอะไรหรอกค่ะ ฉันขี้เกียจดูและขี้เกียจติดตามน่ะ ยิ่งถ้าเรื่องราวมันดราม่ามากๆล่ะ ฝันไปเถอะว่าจะดู 
 
ทีนี้เรื่องมันมีอยู่ว่า ฉันเป็นแฟนของบรรดาซูเปอร์ฮีโร่ของทางญี่ปุ่นเขามานานค่ะ พวกคาเมนไรเดอร์ ขบวนการเซนไต รวมถึงยอดมนุษย์ชุดเหล็กทั้งหลายนี่ ชอบมาก ขนาดที่ว่าพอโตขึ้นมาอาจจะห่างหายไปนาน แต่พอมียูทูปเข้ามา ก็เลยกลับไปหามาดูอีก ก็ไม่ได้ถึงกับติดตามไปซะทั้งหมดนะคะ ก็เลือกอยู่เหมือนกัน เพราะมันก็มีเยอะมหาศาลอยู่ คาเมนไรเดอร์นี่จะรู้สึกชอบมากเป็นพิเศษ เลยมีช่วงนึงที่ติดตามดูหลายๆซีรีส์ สุดท้ายไปถูกใจอะไรกับคาเมนไรเดอร์เดนโอนักหนาก็ไม่รู้
 
เคยคุยกะน้องคนนึง เขาก็บอกว่า เดนโอเนี่ย มันเป็นไรเดอร์ก๊องแก๊งมากนะ อ่อนแอ ขี้กลัว แถมยังโชคร้ายผิดมนุษย์มาก ตอนที่ได้ดูน่ะ ก็ยังคิดเลยว่าไอ้น้องที่มารับบทนี้ หน้าตาดูเป็นเด็กไร้พิษสงมาก หน้าตาดูเป็นเด็กดี ไม่สู้คน แถมยังดูอ่อนแอจริงๆ แต่ที่โดนคือ ฝีมือการแสดงค่ะ... ถ้าเด็กอายุ 18-19 จะเล่นคาแร็กเตอร์ที่แตกต่างกันไปเลยได้ถึง 7-8 ตัวในซีรี่เรื่องเดียว ฉันว่าไม่ธรรมดาแล้วนะ... ก็เลยเป็นซีรี่ส์ของคาเมนไรเดอร์ที่ติดตามมากกว่าอันอื่นๆ บวกกับเรื่องราวมันน่ารักบวกกับมีมุกฮาๆแทรกเข้ามาตลอดด้วยนั่นแหละ เลยรู้สึกว่าดูสนุกดีจัง (ปล. จริงๆคาเมนไรเดอร์เดนโอนี่มันมีความเป็นพุทธอยู่ในเนื้อเรื่องเยอะมากนะ)
 
 
จนลืมไปแล้วนะคะ จนกระทั่งมีวันนึงฉันไปเดินที่ห้างฯใกล้ๆบ้าน ก็เห็นโปสเตอร์หนัง Rurouni Kenshin ติดหราอยู่... แว้บแรกที่เห็นคือ ทำไมคุ้นหน้าพระเอกจังวะ คุ้นมาก... ก็ยังไม่อะไรนะ เพราะฉันไม่เคยติดตามมังกะมาก่อน แต่รู้ว่า Kenshin นี่ดังมากนั่นแหละ จนหนังออกไปแล้วนะ ก็ไม่ได้อะไรอีก
 
มันมาตกม้าตาย ตอนไปเที่ยวญี่ปุ่นเมื่อปี 2013 ค่ะ ตอนนั้นฉันไปเที่ยวฮอกไกโด ก่อนจะไปต่อที่โอซาก้าอีก 2-3 วัน (เข้าไปหาอ่านได้ค่ะ เขียนเล่าเอาไว้ในบล็อกนี้อย่างละเอียดทีเดียว) ไอ้คืนสุดท้ายที่ซัปโปโรนั่นเลย จำได้ กำลังแพ็กกระเป๋าอยู่ดีๆ ก็เปิดทีวีไปด้วย เค้าก็มีเอาหนังมาฉายทางทีวีค่ะ ปรากฏว่า เอา Rurouni Kenshin มาฉาย เราก็... เอ๋... นี่มัน... ก็เลยนั่งดูมันจนจบ ฟังไม่ค่อยเข้าใจหรอกค่ะ แต่ชอบ