Rurouni Kenshin Cast in TOKIO Kakeru

posted on 28 Jan 2015 20:34 by fingers-crossed in SatoTakeru directory Entertainment

Note: สำหรับรายการนี้นะคะ เป็นรายการที่ทีมนักแสดง Rurouni Kenshin ได้แก่ซาโต้ ทาเครุ, ทาเคอิ เอมิ, มุเนทากะ อาโอกิ และ คามิกิ เรียวโนะสุเกะพร้อมใจกันไปออก โดยพิธีกรรายการก็คือ 5 หนุ่มใหญ่แห่งวง TOKIO อันประกอบไปด้วย โทโมยะ นางาเสะ, ชิเงรุ โจชิมะ, ไทจิ โคคุบุน, มาซาฮิโร มัตสึโอกะ และ ทัตสึยะ ยามากุจิ ที่ต้องบอกชื่อทุกคนนี่ไม่ใช่อะไรค่ะ เพราะว่าเวลาแปลออกมาว่าใครพูดจะได้รู้นะคะว่าใครเป็นใครกันบ้าง เรียกว่าทั้งแขกทั้งพิธีกรมากันทีเต็มรายการทีเดียว แต่ก็นับว่าเป็นรายการที่ฮาเอาการอยู่

อย่างไรก็ตาม รายการนี้เท่าที่ดูก็เหมือนว่าจะเป็นการตอบคำถามเรื่องเกี่ยวกับอาหาร ซึ่งถ้าใครตอบถูกในข้อต่างๆก็จะได้กินอาหารชนิดนั้นด้วยน่ะนะคะ แต่ที่แปลมานี่ หลักๆจะไม่ได้พูดถึงตัวเกมเลย คนแปลเขาเลือกแต่ช่วงพูดคุยอื่นๆที่ไม่เกี่ยวกับการเล่นเกมเลยมาลง ซึ่งก็เข้าใจได้หรอกนะคะ เพราะฉะนั้น ถ้าใครคาดหวังว่าจะมีคำแปลทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบก็ขออภัยด้วยจริงๆ

ใครที่สนใจอยากดูรายการแบบเต็มๆแต่ไม่มีซับประกอบก็เชิญได้ตาม Link นี้เลยนะคะ

https://www.youtube.com/watch?v=qx03NqBZbS8

ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องขอขอบคุณ Stephany 310 เจ้าประจำเช่นเคย ไว้ใจในฝีมือการแปลของเธอมาก เพราะนอกจากเธอจะเป็นคนญี่ปุ่นที่ใช้ภาษาอังกฤษได้ดีมากแล้ว เธอยังเป็นโรคแปลอะไรได้ละเอียดละออเหมือนข้าพเจ้าไม่มีผิด หวังว่าทุกท่านที่เข้ามาอ่านเอนทรี่นี้จะได้รับความบันเทิงโดยทั่วกันนะคะ

*** สำหรับใครที่อยากจะนำบทความนี้ไปเผยแพร่ ก็เชิญได้ตามอัธยาศัยค่ะ ขอแค่อย่าลืมลงเครดิตและทำ Hot Link ให้ด้วยก็พอนะคะ

*******************************

ประมาณนาทีที่ 9:10 เป็นต้นไป


(ผู้บรรยาย: หัวข้อที่ 1 จดหมายมรณะ)

ยามากุจิ: นี่คือจดหมายมรณะจาก ทาเคอิ เอมิ ถึง ซาโต้ ทาเครุ

ทาเครุ: เอ๋? จดหมายมรณะหรือครับ?

ยามากุจิ: (ในภาพยนตร์นั้น) มันเป็นเรื่องธรรมดามากที่อาจจะต้องทำอะไรเสี่ยงตายบ้างเวลาเล่นฉากแอ็กชั่น แต่แล้ว คุณก็เริ่มพูดว่า “ผมอยากจะวิ่งไต่กำแพง” หรือไม่ก็ “ผมอยากจะวิ่งบนหลังคา” บอกตามตรงว่าฉันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ว่าจุดประสงค์ของคุณคืออะไรหรือ (สำหรับการทำอะไรแบบนั้น)

ทาเครุ: (หัวเราะชอบใจ) ใช่จริงๆด้วยครับ

ยามากุจิ: มันอะไรกันเนี่ย คุณอยากจะวิ่งไต่กำแพงจริงๆหรือ

ทาเครุ: ก็ส่วนใหญ่ผู้ชายมักจะชอบทำอะไรอย่างเรื่องการวิ่งอย่างนี้ ใช่ไหมล่ะครับ

สมาชิกสักคนของ TOKIO: ก็ใช่นะ

เอมิ: คือว่า ตอนที่เราถ่ายทำหนังภาคแรกน่ะ ฉันก็รู้สึกประทับใจกับฉากแอ็กชั่นที่เขาลงมือเล่นเองทั้งหมดมากอยู่แล้วนะคะ ตอนนั้นฉันคิดว่า “โอ้โห เขาทำได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ” แต่ถึงแม้เขาจะเล่นไปเยอะขนาดนั้น เขาก็ยังคงอยากจะทำเพิ่มมากขึ้นอีกน่ะค่ะ

ยามากุจิ: เขาใส่ใจกับมันมากจริงๆ

เอมิ: ใช่แล้วค่ะ แล้วเขาก็บอกด้วยว่า “ตอนถ่ายหนังภาคแรกผมยังไม่มีโอกาสได้วิ่งบนหลังคาเลย หนนี้ก็เลยอยากจะลองทำดูเสียที” (ในหนังภาคต่อ)

มัตสึโอกะ: คุณนี่ท่าทางจะชอบวิ่งเอามากๆสิท่า

ทาเครุ: เอาจริงๆนะ ผมอยากจะลองวิ่งบนน้ำดูด้วยซ้ำ

ทั้งสตูดิโอ: (ฮากันครืน)

มัตสึโอกะ: อือ เข้าใจละว่าคุณหมายถึงอะไร เพราะมันมีคนที่อยากจะลองวิ่งบนน้ำอยู่จริงๆ

สมาชิกวง TOKIO (หันไปถามเอมิ): ท่าทางเขาดูจริงจังมากไหมตอนที่เขาพูดเรื่องนี้น่ะ

เอมิ: เขาจริงจังมากเลยล่ะค่ะ ตอนนั้นถึงขนาดเข้าไปคุยกับทีมแอ็กชั่นเลยด้วยซ้ำ

สมาชิกวง TOKIO: โอ้โห ถึงขนาดจับเข่าคุยกับมืออาชีพกันเลย

เอมิ: ใช่ค่ะ ตอนนั้นฉันอดคิดขึ้นมาไม่ได้ว่า “เขาอยากจะเป็นอะไรกันแน่ (วะ) เนี่ย”

ทั้งสตูดิโอ: (ฮาแตกกันอีกครั้ง)

(ผู้บรรยาย: จดหมายมรณะฉบับที่ 2)

ยามากุจิ: นี่คือจดหมายมรณะจาก ทาเคอิ เอมิ ถึง ซาโต้ ทาเครุ

สมาชิกวง TOKIO: มีอีกฉบับนึงเหรอ

ทาเครุ: ท่าทางจะอัดอั้นเอาไว้เยอะสินะ

เอมิ: (หัวเราะชอบใจ)

ยามากุจิ: ช่วยหยุดพูดอะไรทำนองว่า ผมไม่มีความอดทนอะไรแล้วยังเป็นคนที่ไม่มีอะไรน่าประทับใจเลยเสียทีเถอะ

สมาชิกวง TOKIO: หมายความว่าอะไรเนี่ย

ทาเครุ: ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาพูดถึงอะไร

เอมิ: ครั้งก่อนที่เราไปออกรายการ VS Arashi เราก็ต้องเล่นเกมกันค่ะ (T/N: เจ้าตัวพูดถึงเกมในรายการ VS Arashi ที่มีชื่อว่า Koro Koro Viking ค่ะ) ตอนนั้นฉันพยายามคิดว่าจะทำยังไงให้เกมจบลงได้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่เขาสิคะ กลับคิดแต่ว่าจะชนะให้ได้ยังไงแบบจริงจังมาก แล้วเขาก็จะคอยเอาแต่พูดว่า “ทำแบบนี้สิ ทำแบบนั้นสิ” ฉันก็เลยอดคิดไม่ได้ว่า “ก็ถ้าคุณมีเวลามากพอที่จะคิดถึงเรื่องพวกนั้น ก็ลงมือเล่นเกมซักทีได้ไหม!”

ทั้งสตูดิโอ: (ฮากันตึง!)

มัตสึโอกะ: มันเป็นเกมที่คุณต้องคอยกลิ้งลูกบอลนั่นใช่ไหม

ทาเครุ: ใช่ครับ แต่พวกคุณเข้าใจที่ผมพยายามทำใช่ไหมล่ะ คือมันก็โอเคหรอกถ้าพยายามทำให้เร็วที่สุด (แล้วก็ใช้ยุทธวิธีอะไรต่อมิอะไร) แต่ถึงอย่างนั้น คุณก็ต้องอยากจะให้ได้แต้มที่สูงที่สุด (50 คะแนน) ด้วยถูกไหม และเพื่อที่จะให้แน่ใจว่าลูกบอลมันลงในหลุม 50 คะแนน คุณก็ควรจะต้องรอจังหวะด้วยใช่ไหม แต่เขาก็แค่อยากจะส่งลูกบอลลงหลุมไปเลยแบบนั้นน่ะ

เอมิ: มันก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยไม่ใช่เหรอ ไม่ว่าจะหลุม 50 คะแนนหรือหลุม 10 คะแนน ตราบใดที่บอลในลงไปในหลุมได้นะใช่ไหม

สมาชิก TOKIO: โอ้ เอาแล้วไง (ทั้งคู่เริ่มทุ่มเถียงกันใหญ่)

ทาเครุ: ไม่แล้ว แบบนั้นน่ะผิดแล้ว

เอมิ: ก็มันมีลูกที่ลงไปในหลุม 50 คะแนนไปแล้วตั้งเยอะ แค่นั้นยังไม่พออีกเหรอ

ทาเครุ: ไม่ ไม่ ไม่ ที่เธอพูดน่ะผิดถนัดเลย

เอมิ: แล้วไหนจะยังเรื่องเวลาที่จำกัดด้วย

ทาเครุ: ไม่ ไม่ ไม่ ผิดสุดๆเลย

เอมิ: ก็เพราะอย่างนี้... อืม... ก็นั่นล่ะค่ะ...

มัตสึโอกะ: คามิกิ ช่วยทำอะไรหน่อยสิ!

คามิกิ: ... พอซักทีเถอะน่า

ทั้งสตูดิโอ: (ฮากันอีก)

สมาชิกวง TOKIO: เขาดูเป็นผู้ใหญ่ดีจัง

 

ประมาณนาทีที่ 15:35 เป็นต้นไป

ยามากุจิ: ทาเคอิซัง ตอนนี้อายุ 20 แล้วใช่ไหม

เอมิ: ใช่ค่ะ

ยามากุจิ: อยากจะลองตกหลุมรักดูบ้างไหม

เอมิ: ค่ะ อยากจะลองดูเหมือนกัน

ยามากุจิ: ตอนนี้ก็ถือว่าคุณอายุพอสมควรแล้ว ก็น่าจะเป็นเวลาที่เหมาะแล้ว คุณชอบผู้ชายแบบไหนหรือ

เอมิ: ถ้าเป็นคนที่ใจดีก็น่าจะดีนะคะ ยกตัวอย่างเช่น เขาอาจจะแบบ “ผมซื้อนี่มาสำหรับเรา ทานด้วยกันนะ”

สมาชิก TOKIO: อ๋อออ.....

นางาเสะ: “อากาศร้อนๆแบบนี้ ผมก็เลยซื้อไอศกรีมมาฝาก” อะไรแบบนั้นใช่ไหม

สมาชิก TOKIO: ดีจังนะ ดูเป็นคนที่คอยใส่ใจดีจัง

เอมิ: ใช่ค่ะใช่

สมาชิก TOKIO: เป็นต้นว่า “อยากกินรสอะไรดีล่ะ”

เอมิ: แบบนั้นล่ะค่ะ (หัวเราะชอบใจ)

มัตสึโอกะ: “มาแบ่งครึ่งกันกินคนล่ะครึ่งเถอะ” ฮี่ฮี่!

ทุกคน: (หัวเราะ)

สมาชิก TOKIO: เป็นอะไรไป เป็นอะไร?

เอมิ: คือว่า ฉันคงจะชอบเวลาที่เขาแนะนำฉันให้คนอื่นรู้จักด้วยน่ะค่ะ

ยามากุจิ: เช่นเวลาที่ไปเดตกันอย่างนี้...

เอมิ: ใช่ค่ะ ยกตัวอย่างเช่น เขาจะพาฉันไปหาเพื่อนๆของเขาแล้วก็แนะนำว่าฉันเป็นแฟนของเขา

TOKIO: อ๋ออออ......

เอมิ: ถ้าเขาทำแบบนั้น ฉันว่าเขาน่าจะเป็นคนที่น่ารักดี เขาอาจจะพูดว่า “นี่เป็นแฟนของฉัน เธอน่ารักใช่ไหมล่ะ” แบบนั้นน่ะค่ะ (หัวเราะ)

นางาเสะ: เป็นต้นว่า เวลาที่เขาดูเท่เวลาอยู่กับเพื่อนๆ เวลาที่อยู่กับคุณเขาก็จะยังเป็นคนเท่แบบนั้นใช่ไหม (T/N: ตรงนี้คนแปลเขาก็บอกว่าไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ เพราะฟังไม่ชัดค่ะ)

เอมิ: ใช่ค่ะ ฉันอยากจะลองมีแฟนแบบนั้นดู

ยามากุจิ: งั้น มาลองดูกันไหม

สมาชิก TOKIO: อะไรนะ! เราจะทำอะไรกัน

ยามากุจิ: ก็ลองทำดูไง ต่อไปนี้เป็นการแบทเบิลในหัวข้อ “แนะนำแฟนสาวที่น่ารักแบบแมนๆ: ทำยังใงให้ทาเคอิ เอมิ ใจเต้นผิดจังหวะได้”!

คามิกิ: นี่มันอะไรกันเนี่ย

อาโอกิ: นี่มันอะไรกันเนี่ย

เอมิ: (หัวเราะชอบใจ)

ผู้บรรยาย: ในเมื่อวันนี้เรามีหนุ่มๆมากมายอยู่ในสตูดิโอของเรา ดังนั้น มาลองทำให้ทาเคอิ เอมิใจเต้นกันเถอะ สถานการณ์เป็นแบบนี้นะครับ ระหว่างการออกเดต คู่รักจะต้องบังเอิญไปเจอกับคนรู้จักคนหนึ่ง ฝ่ายชายจึงต้องแนะนำทาเคอิซังให้อีกฝ่ายได้รู้จักในฐานะแฟนสาวคนสำคัญ ใครที่พูดประโยคโดนใจที่สุดจะถือว่าเป็นผู้ชนะ ก่อนอื่น ขอเริ่มด้วยผู้ชำนาญเรื่องความรักจาก TOKIO มัตสึโอกะซัง!

[T/N: Stephany บอกว่า ชายโสดในรายการทั้งหมดจะต้องเข้าร่วมในแบทเทิลนี้ ยกเว้นโจชิมะ เนื่องจากเจ้าตัวรับบทเป็นคุณพ่อของสาวเอมิไปแล้วซะงั้น แถมคราวนี้น้องคามิกิก็ไม่ได้เข้าร่วมด้วยค่ะ น่าเสียดายเบาๆ)

ยามากุจิ: เอาล่ะ เริ่มได้!

(โจชิมะรับบทเป็นคนรู้จัก)

มัตสึโอกะ: เฮ้ย!

โจชิมะ: มัตสึโอกะ ว่าไง!

มัตสึโอกะ: เป็นไงบ้าง เออ ฉันแนะนำเธอให้นายรู้จักหรือยัง

โจชิมะ: เพิ่งจะได้พบกันเป็นครั้งแรกนี่แหละ

มัตสึโอกะ: นี่เอมิ

เอมิ: ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

มัตสึโอกะ: เราเพิ่งคบกับเมื่อเดือนที่แล้วนี้เอง

โจชิมะ: อย่างนั้นหรอกหรือ

มัตสึโอกะ: งั้นขอตัวไปหาอะไรกินก่อนนะ

โจชิมะ: อ๋อ

มัตสึโอกะ: เธอไม่ชอบทานปลาแหละ คงจะกินเนื้อย่างกัน

โจชิมะ: (หันไปพูดกับเอมิ) ช่วยดูแลเจ้ามัตสึโอกะด้วยนะครับ

มัตสึโอกะ: เฮ้ย ฟังที่ฉันพูดหน่อยสิ!

เอมิ: (หัวเราะ) เขาดูเป็นเพื่อนที่ดีนะคะ

มัตสึโอกะ: ฉันกำลังจะบอกว่า “เธอไม่ชอบทานปลา แต่เธอน่ารักใช่ไหมล่ะ” แต่นายดันพูดขัดขึ้นมาซะก่อนนี่

โจชิมะ: นี่ฉันคิดว่า พวกนายเป็นแฟนกันจริงๆนะ

นางาเสะ: ช่วยอย่าแสดงอะไรก็ได้ตามใจตัวเองได้ไหม

โจชิมะ: โทษที โทษที

ผู้บรรยาย: หัวหน้าวง (T/N: หมายถึงโจชิมะค่ะ คนนี้เป็นหัวหน้าวง TOKIO) กรุณาอย่านอกบทนะครับ คนต่อไป อาโอกิซัง เพื่อนนักแสดงของทาเคอิซังครับ

ยามากุจิ: เอาล่ะ เริ่มได้!

[อาโอกิ บอกเอมิให้จับมือเขาด้วย]

อาโอกิ: อ้าว หัวหน้าวง หวัดดีครับ!

โจชิมะ: อ้อ นายนี่เอง เราเพิ่งเจอกันคราวก่อนเองนี่

อาโอกิ: ใช่แล้วครับ ผมว่าผมยังไม่ได้แนะนำเธอให้คุณรู้จักเลย นี่แฟนผมครับ

โจชิมะ: อย่างนั้นหรือ

อาโอกิ: ใช่ครับ นี่เรากำลังคุยเรื่องแต่งงานกันอยู่เลยครับ

เอมิ: (หัวเราะ)

อาโอกิ: ยังไงก็ช่วยดูแลคู่ของเราด้วยนะครับ

ยามากุจิ: โอเค คัต!

มัตสึโอกะ: นี่คือตัวอย่างที่ดีเลยใช่ไหม ของผมดูเหมือนคนไม่มีสาระ เหมือนพวกเสือผู้หญิงไม่มีผิด

คามิกิ: เหมือนจริงด้วยครับ

มัตสึโอกะ: ใช่ไหมล่า (หัวเราะชอบใจ)

ผู้บรรยาย: ต่อไปเป็นนางาเสะแห่ง TOKIO เจ้าตัวบอกว่าอยากจะให้เป็นการแนะนำแบบฮาๆ ลองไปดูกันครับ!

นางาเสะ: โอ้ โจชิมะคุง! ขอแนะนำให้รู้จักเลย นี่เอมิจัง!

[ว่าแล้วนางาเสะก็ทำท่า Choo Choo Train ท่าเต้นจากเพลงดังชื่อเดียวกันของวง EXILE โดยมีสาวเอมิให้ความร่วมมือด้วย]

ยามากุจิ: โอเค คัท! นั่นมันอะไรกันวะน่ะ!

 [ทุกคนหัวเราะชอบใจยกเว้นทาเครุ]

โคคุบุน: เดี๋ยวนะ ทำไมมีแต่ทาเครุคุงเท่านั้นล่ะที่ไม่สนุกเหมือนคนอื่นๆเขา

มัตสึโอกะ: ก็เพราะเขาไม่ชอบการพ่ายแพ้ไงล่ะ

ทาเครุ: เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว

ยามากุจิ: ยังไงเขาก็เป็นคนสุดท้ายนั่นแหละน่า

ทาเครุ: ทุกท่านครับ ขอผมแสดงให้เห็นวิธีที่ถูกต้องให้ชมเป็นขวัญตาเถอะนะครับ

สมาชิกวง TOKIO: โอ้....

ทาเครุ: นี่น่าจะทำให้ทาเคอิซังมีความสุขที่สุดเลยล่ะ

อาโอกิ: อู้วววว! (หัวเราะชอบใจ)

ผู้บรรยาย: และผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้ายผู้เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ซาโต้ ทาเครุซัง กรุณาแสดงให้เราได้ดูวิธีที่ถูกต้องด้วยเถอะครับ

[หนนี้คามิกิ มาช่วยรับบทเป็นคนรู้จัก]

ทาเครุ (พูดกับเอมิ): ลองมาทำเหมือนกับว่าเรากำลังช็อปปิ้งกันเถอะ

เอมิ: ได้เลย

ทาเครุ: งั้น เราจะไปที่ไหนกันต่อดี

เอมิ: ฮื่มมมม...

ทาเครุ: โอ้ ริวจัง!

คามิกิ: ทาเคะจัง!

ทาเครุ: เป็นยังไงบ้าง มาคนเดียวเหรอ

คามิกิ: ใช่

[ทั้งสองคนเอาแต่คุยกันไปเรื่อยๆไม่หยุด เห็นได้ชัดว่ากำลังประหม่ามาก Stephany คอมเม้นท์ว่า เหมือนกำลังทำเวิร์กช็อปที่ดูกระอักกระอ่วนพิกล]

ทาเครุ: อ้อ นี่แฟนของฉันเอง น่ารักใช่ไหมล่ะ

คามิกิ: อย่างนั้นเหรอครับ

ทาเครุ (พูดกับเอมิ): เอาน่า ช่วยทำท่าน่ารักๆให้ดูหน่อยสิ ท่าน่ารักๆน่ะ

[ทุกคนเริ่มหัวเราะคิกคักกันใหญ่]

เอมิ: อะไรนะคะ

คามิกิ: ยินดีที่ได้พบกันนะครับ

ทาเครุ: เธอน่ารักใช่ไหมล่ะ [แล้วก็หมดมุกที่จะพูดอะไรต่อ]

ยามากุจิ: โอเค คัท!

สมาชิกวง TOKIO: มันอะไรวะน่ะ

มัตสึโอกะ:  มีแค่ตอนที่บอกว่า “เธอน่ารักใช่ไหมล่ะ” เท่านั้นแหละที่ใช้ได้

สมาชิกวง TOKIO: ตกลงหมายความว่ายังไงกันที่บอกว่า “วิธีที่ถูกต้อง” น่ะ

มัตสึโอกะ: ไอ้ตรง “เธอน่ารักใช่ไหมล่ะ” ก็ดีอยู่หรอกนะ แล้วทำไมจะต้องพูดว่า “ช่วยทำท่าทางน่ารักให้ดูหน่อยสิ” ด้วย

ทาเครุ: อ้าว... ไม่ดีหรอกหรือครับ

โคคุบุน: แล้วช่วงไหนกันที่เรียกว่า “วิธีที่ถูกต้อง”

ทาเครุ: ผมว่าของผมเนี่ยออกจะเป็นวิธีดั้งเดิมที่สุดแล้วนะ

[ทุกคนหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง]

ยามากุจิ: งั้นตกลงใครชนะ

เอมิ: ให้มัตสึโอกะซังค่ะ วิธีนี้สนุกดี

นางาเสะ: ของฉันก็ออกจะสนุก

มัตสึโอกะ: แต่มีนายที่สนุกอยู่คนเดียวไง คนเป็นแฟนที่ไหนจะไม่รู้สึกแปลกๆมั่งล่ะแบบนั้น

เอมิ: มันน่าอายจะตายค่ะ

โคคุบุน: ขนาดมีคนกล้าใช้มุกวางแผนแต่งงาน แต่ก็ยังแพ้เลยคิดดู

เอมิ: นั่นก็ทำให้ฉันรู้สึกอายเหมือนกัน

[ช่วงสุดท้ายของบทความนี้ พอได้อ่านคอมเม้นท์ของ Stephany แล้วฮามาก เพราะเธอบอกว่า พ่อทาเครุแกทำลายจินตนาการของพวกนักเขียนแฟนฟิกลงชนิดไม่มีเหลือทีเดียว โก๊ะจนได้เรื่องซะขนาดนั้นนะคะ]

T/N: สำหรับรายการนี้นะคะ ถึงแม้จะเป็นคนที่ไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่นซักเท่าไหร่ แต่ถ้าติดตามหนุ่มทาเครุมาบ้าง ก็จะรู้เลยว่าทาเครุเป็นคนไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ เล่นอะไร แข่งอะไร อยากจะชนะตลอด แล้วรายการนี้ทาเครุตอบผิดเยอะมาก ที่สำคัญยิ่งเป็นรายการอาหารแบบนี้ สำหรับคนชอบกินอย่างทาเครุต้องพลาดท่าตอบผิดจนทำให้อดกินหลายๆเมนูนั้น เป็นอะไรที่เจ้าตัวร้าวรานใจมาก แต่ก็ฮามากเช่นเดียวกันค่ะ

Credit: http://holdman.tumblr.com/

Special Thanks: Stephany 310

 

Comment

Comment:

Tweet

ทาเคะจังกับเอมิจัง นี่คู่กัดกันแท้ๆ ไปออกรายการไหนก็เถียงกันตลอด
ตอนแรกๆ ที่ไม่ค่อยมีคลิปออกมา บางทีเห็นต่างฝ่ายต่างยิ้มๆ ไม่ค่อยพูด ไอ่เราก็นึกว่าเขินกันไรงี้
ที่ไหนพอมีคลิปล่ะรู้เลย ถ้าอ้าปากพูดขึ้นมาล่ะก็ความเห็นไม่ตรงกันแล้วก็เถียงกันตลอด  
ถ้าอยู่ในกองนี่ปวดหัวแทนทีมงานเลยนะเนี่ย 555
 

#1 By daisy (124.122.182.175|124.122.182.175) on 2015-01-30 17:40