Entertain

 *** เงื่อนไขการเข้ามาอ่านรีวิวนี้มีนิดเดียวค่ะ คือถ้าใครอยากจะนำไปเผยแพร่ ไม่ว่ากัน ไม่หวง ไม่ห้ามแต่อย่างใด แต่กรุณานำข้อความออกไปให้ครบ ลงเครดิตคนเขียน และรบกวนช่วย hot link ให้ด้วยก็พอ ขอบคุณค่ะ***

Date: 17 กุมภาพันธ์ 2013

Venue: BITEC Event Hall

                มาจนได้ค่ะรีวิวที่ไม่คิดว่าจะเขียน สารภาพเลยค่ะว่าตอนที่รู้ว่าตัวเองได้บัตรนั้น กะว่ายังไงก็คงจะไม่เขียน เพราะที่ผ่านมาจะชอบเขียนรีวิวคอนเสิร์ตมากกว่า แต่งานคราวนี้ดูจากลักษณะ จะหนักไปทางกิจกรรมแบบแฟนมีตติ้งทั้งหลาย ซึ่งปกติงานแฟนมีตติ้งนี่ก็ไม่ใช่ทางฉันอีกเหมือนกัน

                เรื่องมันเกิดจากอย่างนี้ค่ะ มีน้องๆมาถามไถ่ฉันตั้งแต่ตอนที่ประกาศขายบัตรแล้วว่า พี่จะไปไหมงานแจจุงน่ะ ก็ตอบไปแบบไม่ต้องคิดเลยว่า คงไม่ไป ก็ตั้งแต่แฟนมีตติ้งของเจ้าแจเมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้ว ฉันก็ไม่ไป หนนี้ก็แฟนมีตติ้งอีก ฉันก็เลยค่อนข้างตัดสินใจง่ายหน่อยว่า ก็คงไม่ไปอีกนั่นแหละ เหตุผลมีอยู่สองประการ คือ ไม่ถนัดแฟนมีตติ้งเลย เพราะมันให้อารมณ์แฟนคลับเหลือเกิน ฉันจะไม่ค่อยคุ้นกับงานลักษณะนี้เท่าไหร่ กับอีกข้อคือไม่มีตัง อันนี้เรื่องใหญ่ค่ะ

                สุดท้าย หนึ่งวันก่อนวันงาน ก็คุยกับเพื่อนทางเฟซบุ๊ก เพื่อนคนนี้เธอเป็นนักข่าวสายบันเทิงเอเชียน (อันที่จริงก็สายเกาหลีนั่นแหละ) พอเธอได้รู้ว่าฉันซึ่งชอบแจจุงมากมาตั้งนาน ทำไมถึงไม่ไปงานนี้ล่ะเฮ้ย รวมถึงเหตุผลข้างต้นที่ได้เอ่ยไป นางเลยหลังไมค์มาออฟเฟอร์บัตรนักข่าวให้หนึ่งใบเบาๆ ฉันก็ถามไปอย่างเกรงอกเกรงใจไปล่ะว่า จะดีหรือ รบกวนหรือเปล่า เพื่อนก็ยืนยันว่าเอาไปเถอะ ฉันจึงรับมาด้วยความยินดี ซึ่งก็ต้องขอบคุณเพื่อนกอล์ฟมากๆที่อุตส่าห์นึกถึงกันอยู่ตลอด เป็นเพื่อนกันมาก็นานเกินสิบปี แม้จะต่างคนต่างไปทำการทำงานมีชีวิตเป็นของตัวเอง แต่เราทั้งคู่ก็มีความเหมือนในเรื่องชีวิตการงานที่ลุ่มๆดอนๆเหมือนกันเอาเรื่องทีเดียว

                ฉันไปถึงไบเทกเร็วกว่าเวลางานเยอะเหมือนกัน เพราะน้องสาวที่ติดรถไปด้วยกันนางมีภาระจะต้องไปมอบของเทรดของเป็นคนกลางนู่นนี่นั่นตามประสานาง เราไปถึงกันบ่ายสองโมงกว่าๆ เพื่อนฉันก็แจ้งมาว่าเดี๋ยวสักบ่ายสี่ค่อยเจอกันเพราะเพื่อนต้องคุยงานต่อ ฉันก็เลยเข้าไปนั่งรอใน Event Hall ที่แอร์เย็นฉ่ำทีเดียว ระหว่างที่นั่งรออยู่นั้น พลันได้ยินเสียงดนตรีและเสียงร้องเพลงอันคุ้นหูจากฮอลล์ด้านในดังทะลุทะลวงออกมาถึงข้างนอก ก็เป็นอันเข้าใจล่ะค่ะว่า พ่อศิลปินกำลังซาวนด์เช็กกันอยู่ หลายคนแอบสงสัยว่าเอ๊ะ... เป็นเสียงร้องสดๆตอนนั้นหรือเป็นแผ่นที่อัดเอาไว้ตอนซ้อมมาเปิดเรียกน้ำย่อยกันแน่ แต่จากประสบการณ์แล้ว ที่ได้ยิน ดูเหมือนตัวจริงเสียงจริงจะกำลังซาวนด์เช็กอยู่จริงๆนั่นแหละค่ะ

                ช่วงที่กำลังนั่งรอเวลาอยู่นี่แหละค่ะที่มีน้องๆที่สนิทคุ้นเคยกันหลายคนมานั่งบิ๊ว นั่งกดดัน นั่งอ้อนวอนอยู่นั่นว่า เขียนรีวิวเถอะนะคะพี่ นะคะ นะคะ นะคะ... แหม มันเหนื่อยนะคะเขียนรีวิวเนี่ย แถมนี่เป็นรีวิวของแฟนมีตติ้งด้วย เพราะได้ข่าวว่าร้องเพลงจริงๆน่าจะแค่ชั่วโมงเดียวร้องกัน 9 เพลง 10 เพลงเอง จริงๆไม่เขียนก็ได้นะ พวกนางก็ไม่ยอมค่ะ จะให้เขียนให้ได้ ไอ้เราก็ขี้เกียจจดขี้เกียจจำ... แต่สุดท้ายก็อย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ

                ดังนั้นขอออกตัวไว้ก่อ